تیغه داکتر بلید

تاریخ ایجاد   1392/06/16 - 10:05  تعدادمشاهده  1931 بازگشت

تیغه داکتر بلید

 

تیغه دکتر بلید (راکل) : تیغه دکتر بلید یا راکل، ورقه ای است فولادی که ضخامت آن برحسب اینکه بخواهند تمیزکاری را محکم یا نرم انجام دهند، متغیر است. این ضخامت در ماشین های رتاتیو 1 الی 2 میلی متر است. زاویه تیغه دکتر بلید معمولا بین 55 تا 65 درجه نسبت به بازدهی رنگ می باشد.

روز به روز ضخامت تیغه راکل را کمتر می کنند تا فشار کمتری روی سطح سیلندر وارد کند. روی گراورهای عمیق نیز از تیغه راکلی با ضخامت بیشتر استفاده می کنند. صلابت و استحکام تیغه راکل را به وسیله افزودن یک یا چندین تیغه راکل به قطر 2/0 تا 8/0 میلی متر که به تیغه راکل کهنه اضافه می شود تامین می کند. بدین معنی که تیغه را کل کهنه را به پشت تیغه راکل اصلی می افزایند تا تیغه راکل اصلی سخت تر گردد. بدین طریق به جای اینکه بر قطر تیغه راکل بیافزایند آن را منطبق می کنند تا قابلیت ارتجاعی خود را از دست ندهد؛ زیرا تیغه راکل در نقطه ای متکی به سیلندر می باشد (لبه تیغه راکل می بایستی قابلیت ارتجاع و خاصیت فلزی داشته باشد. مجموع تیغه راکل یا تیغه راکل متقابل به وسیله فشار تیغه را کل نگهداری و به هم متصل می گردد. طول لبه تیغه راکل 3 یا 4 میلی متر است.

که در روی حائلی در ماشین قرار گرفته است و ابتدا باید از وسط سطح تیغه راکل به طور یکنواخت بر روی سیلندر فشار وارد کند.

برای ماشین های رتاتیو که مرکب به سرعت خشک می شود، باید تیغه راکل هایی با قابلیت ارتجاع کمتری به کار رود، بنابراین باید ضخیم تر شود. (شکل 8-8) ساختمان کامل تیغه دکتر بلید را نشان می دهد .

فشار تیغه راکل: تیغه راکل بر روی سیلندر متکی است. این تکیه دادن به دو طریق صورت می گیرد: یا سخت و بدون ارتجاع که با جفت کردن مکانیکی صورت می گیرد. و یا به طریق ارتجاعی به وسیله یک سری فنر و یا وزنه متقابل انجام می گیرد. روی ماشین های رتاتیو امروزی، اتکای تیغه راکل به وسیله فشار باد تامین می گردد. به هر حال باید فشار روی دسته ثابت باشد. فشار یکنواخت و بدون ارتجاع سبب تمیزکاری بهتر، مخصوصا در ماشین های خیلی سریع می باشد. فشار ارتجاعی، به وجود آمدن یک قسمت از حوادث را ، مانند خراشیدگی سیلندر ناشی از اثر نفوذ یک دانه ساینده و خراش دهنده که بین سیلندر و تیغه راکل گیر کرده باشد، مانع می شود. از طرفی هم، فشار غیر ارتجاعی و یکنواخت را نمی توان به سیلندرهای ماشین های رتاتیو وارد آورد.

فشار تیغه راکل به طور متوسط باید 120 گرم بر سانتی متر طول باشد (البته با مونتاژ معمولی)، این فشار با طول تیغه راکل متغیر است و همچنین با حرکت آن نیز تغییر پذیر است.

انحنای تیغه راکل: زاویه تماس تیغه راکل و سیلندر، در تمیز کاری موثر است، زیرا هر قدر تیغه راکل از سیلندر بازتر باشد و زاویه بیشتری با سیلندر داشته باشد فشار بیشتری وارد آید. به کار بردن تیغه راکل های نازک که محکم در دست فرو رفته باشد و تقریبا عمود بر سیلندر باشد، سبب می شود که فشار تمیزکاری تقلیل یابد. روی رتاتیوهایی با قطر و اندازه متغیر، تنظیم مضاعف دوران و حرکت انتقالی، سبب می شود که انحنای ثابتی برای تیغه راکل روی سیلندر به دست آید. قطر سیلندر هر چه باشد انحنای تیغه راکل بر روی آن ثابت خواهد ماند.

ماشین ها امروزه، به این اکتفا کرده اند که تغییر مکان بیش از 10 سانتی متر نباشد. تیغه راکل بر روی سیلندر، حرکت طولی انجام می دهد و می توان گفت «صلایه» می کند.

تغییر مکان جانبی دو هدف دارد:

1-                جلوگیری از فرسودگی موضعی در مقابل قسمت های شدید گراور شده ی سیلندر.

2-       جلوگیری از ناخالصی مرکب که در سطح سیلندر موجود می باشد. خطر اخیر از موقعی که «مرکب های مرغوب» اصلاح شده ای به بازار آمده و مرکب را تصفیه کرده و محفظه مرکب دان را ساخته اند تا گرد وغبار در روی مرکب ننشیند، دیگر وجود ندارد.

فرمان حرکت تیغه دکتر بلید با قدرت گریز از مرکز، به وسیله چرخ دندانه دار یا جفت شدن دو چرخ دندانه دار، و یا به طریق ارتجاعی، به وسیله محرک هیدرولیکی، داده می شود.

از یک طرف نباید اسباب راهنمایی جانبی بازی کند، زیرا نتیجه اش، تغییر فشار در تمیز کاری می شود.

نیروی تمیزکاری بستگی به سرعت نسبی تیغه راکل نسبت به سیلندر دارد. این سرعت نسبی در صورتی که خود تیغه راکل سرعتش متغیر باشد، نیز تغییرپذیر است. محرک بر اثر گریز از مرکز، به عمل تمیزکاری نظم و ترتیب کمتری نسبت به محرک با چرخ داندانه دار می دهد که در این محرک سرعت تیغه راکل تغییر می کند. این موضوع برای چاپ چند رنگ که در آن میزان بودن و تنظیم مرکب اهمیت به سزایی دارد خیلی حساس است.

نقطه مرگ، نقطه ای است که محرک کار نکند و موتور خاموش گردد ولی برای لحظه ای هنوز در گردش باشد. این لحظه را نقطه مرگ می گویند. از نقطه مرگ، تیغه راکل ها در هر سمتی که باشند متوقف می شوند و باید زمان متوقف را به حداقل رسانید.

همیشه یک رابطه علت و معلولی بین حرکت تیغه راکل و تشکیل خراشیدگی حاصله از جسم ساینده و خراش دهنده که در فرم فرو رفته باشد وجود دارد. مسلم است که تناوب خراشیدگی ها بستگی سیستماتیک به تناوب حرکت تیغه راکل نسبت به دوران سیلندر دارد.

هرگاه محرک تیغه راکل از محرک ماشین جدا باشد باز هم این خراشیدگی ها تولید می شود ولی در این صورت بسیار کم و معدود است. باید سعی کرد تیغه راکلی را به کار گرفت که از نوارهای فولادی تشکیل شده و روی سیلندر تغییر مکان می دهد و موقع برگشت از قسمت خارجی سیلندر تیز می شود.

- ساییدگی تیغه راکل: فرسودگی تصادفی تیغه راکل، ناشی از دانه های خراش دهنده و ساینده ها است که تولید خراشیدگی می کنند. وقتی با ناخن روی تیغه راکل را امتحان کنیم پستی و بلندی ها و قوس های کوچکی احساس می کنیم. برای این که تیغه راکل به حالت اول باز گردد، باید با کاغذ سمباده ی ظریف آن را بساییم تا پستی و بلندی ها از بین برود.

تیغه راکل نو تیغه راکلی است که منتهی الیه آن تراشیده شده باشد. فعالیت و تمیزکاری چنین کاردکی خیلی موثر و مفید است. به قسمتی که ممکن است بر سیلندر نو آسیب برساند و تیغه های ترام کنده شود. بنابراین لازم است آن را قبل از به کار بردن با سنگ سمباده یا کاغذ سمباده بسایند تا گوشه نوک آن گرد شود. تیغه راکل مستعمل و فرسوده در تمیزکاری ضعیف عمل می کند. یک گراور سبک (کم ارزش) مستلزم وجود تیغه راکل مستعمل و فرسوده است و گراور سنگین مستلزم تیغه راکل نو می باشد.

فرسودگی عادی تیغه راکل با ساییدگی کاغذ، فویل و مرکب و زمان چاپ هر سیلندر رابطه مستقیم دارد. تیغه راکل ها را در راس مدتی که بر حسب عوامل مختلف متغیر است، تعویض می کنند(عمر مفید).

اپراتور مراقب، با آزمایش فویل یا کاغذ چاپ شده، تعیین می کند که آیا تیغه فرسوده شده است یا نه. ممکن است تیغه راکل پس از چاپ 500 یا پنج هزار دور سیلندر فرسوده شود کما اینکه ممکن است پس از چاپ 40 هزار با 400 هزار دور سیلندر فرسوده شود. اینجا کیفیت تشخیص و ارزیابی و همچنین عادات و نحوه عمل اپراتور ها اهمیت دارد تا به محض اینکه در تیغه راکل آثار و علائم فرسودگی مشاهده کنند آن را تعویض می کنند. البته برخی هم آن را با سنگ سمباده ساییده و نتیجتاً فشار تمیزکاری را اصلاح می کنند.

- تیز کردن تیغه راکل (دکتر بلید) : تیز کردن تیغه با دست و با یک سنگ دستی انجام می گیرد. سنگ زدن را با یک خط کش یا صفحه صیقلی آزمایش می کنیم که سطح تیغه یکنواخت شده باشد. در نتیجه وقتی تیغه راکل را بر روی سیلندر قرار می دهیم سطح مرکب را به طور یکنواخت پاک خواهد کرد. اولین باری که تیغه را تیز کردند، با سنگ سمباده نوک آن را گرد می کنند.

تیزکاری با ماشین مستلزم احتیاط فراوانی است تا فلز نسوزد و پوسته نکند. برای جلوگیری از این امر باید موقع تیز کردن مراقب بود که فلز مرتباً خنک شود، در غیر این صورت بر اثر محکم کشیدن سنگ تیزکن، حرارت شدید تولید شده و فلز را پوسته پوسته می کند.

اپراتور ماشین باید همه روزه و یا گاه به گاه با سنگ سمباده بر روی تیغه بکشد تا ساییدگی آن از بین برود. در ماشین چاپ رنگی هم عیناً همین روش را در مورد تیز کردن تیغه باید به کار برد.

تمیزکاری در صورتی کامل است که :

1- لبه تیغه که بر روی سیلندر قرار می گیرد همیشه خوب تیز باشد و ناهمواری و بریدگی نداشته باشد.

2- سطح سیلندر چاپ سالم باشد و به طور کلی حالت لنگی نداشته باشد.

3- در طول کار بین سیلندر و تیغه، ناخالصی پیدا نشود و فقط مرکب بین تیغه و سیلندر وجود داشته باشد.

4- تیغه خوب، پهن بوده و از نظر مکانیکی میزان شده باشد یعنی عوامل زیر در تیغ مناسب باشد:

1-4- ضخامت تیغه

2-4- فاصله تیغه با پشت تیغه

3-4- خمیدگی روی سیلندر چاپ

4-4- فشار در حدی که سطح اضافی مرکب را از روی سیلندر بردارد.

5-4- میزان بودن حرکت جانبی

6-4- سختی و صلابت فولاد تیغ نسبت به سختی و صلابت کُرم سیلندر.

دمیدن روی سیلندر: هر گاه تیغه مستعمل و یا فرسوده، و یا سیلندر خراش برداشته باشد، روی ورقه چاپ شده، رنگی به چشم می خورد که به علت باقی ماندن مرکب اضافی در سطح سیلندر است. برای جلوگیری از این امر بین تیغه و سطح چاپ، یک دستگاه دم که هوا را روی سیلندر می فرستد و مرکب باقی مانده روی سطح سیلندر را خشک می کند، نصب می شود. دمیدن هوا همچنین وسیله ی اصلاح گراور خیلی قوی در رنگ های روشن است و روی تمام یا قسمتی از طول سیلندر نصب می شود.

 


نظرات در مورد:تیغه داکتر بلید

نام شما:
نظر شما:
افزودن نظر

دانلود ها: برای دریافت و مشاهده اطلاعات زیر روی سرتیتر ها کلیک کنید

اصول چاپ پد

تحقیقی از چاپ هلیو گراور با فرمت پاورپوینت

   

 

 

 

 

 

 

   
            
 
روزنامه رسمی کشور